Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/39558 K.2024/5401

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 2 yıl hapis ve 6.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Sanığın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 01.11.2017 tarihli ve 2017/18245 Esas, 2017/22138 sayılı kararı ile "sanığın kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması karşısında eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 158/1. Maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2017 tarihli kararı ile mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli ve yetkili Gaziantep Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 2 yıl hapis ve 6.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, hakkındaki mahkûmiyet kararı kesinleşen temyiz dışı sanıkla birlikte hareket edip, olay tarihinde telefonla aradığı mağdura, kendisini emniyet müdürü olarak tanıtarak, telefonuna internetten girilmek suretiyle banka hesaplarının bloke edileceğine, bankalarda parası varsa çekmesi ve parayı bildireceği banka hesaplarına yatırması gerektiğine dair sözler söyleyip, hileli hareketlerle aldattığı mağdurun, temyiz dışı sanığın adına PTT aracılığıyla 13.262,00 Türk lirası göndermesini sağlamak suretiyle haksız menfaat temin ettiği iddiası ile kamu davası açıldığı, mağdurun uzlaşma teklifini kabul etmemesi nedeniyle uzlaştırma sağlanamadığı,

mağdur beyanı, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2019 tarihli ve 2018/333 Esas, 2019/145 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,