Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/39781 K.2024/1841

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin Ceza Mahkemesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2018/673 Esas, 2018/459 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 44 üncü maddesinin yollaması ile 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, son fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22.Ceza Dairesinin 22.01.2020 tarihli 2019/569 Esas, 2020/123 Karar sayılı kararıyla ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılması suretiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz talebi, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde sanığın şirket sahibi olarak internette bekçikulubesi.com adresi üzerinden prefabrik ev yapımı ilanı verdiği, müştekinin bu ilan üzerine sanığı aradığı ve anlaştıkları, müştekinin 3050,00 TL havale etmesine rağmen sanığın prefabrik evi yapmayarak dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunmuştur.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. İlan detayı görüntüsü dosya arasındadır.

4....’i kebir sureti dosya arasındadır. Katılanın para girişi ve siparişi dosyada mevcuttur.

5. Garanti Bankasının 12.03.2018 tarih 927/7389751 sayılı yazısı, Katılanın 3.050,00 TL' lik 03.01.2018 tarihli banka havalesine dair dekontu dosya arasındadır.

6. ... Prefabrik San. Tic. Limited Şirketinin sahibi ve imza yetkilisinin sanık olduğuna dair ... 4. Noterliğinin 05887 yevmiye numaralı 29/03/2017 tarihli İmza Sirküsü dosya arasındadır.

7. Sanık ticari ilişkisi olduğuna dair irsaliyeli faturalar sunmuştur.

8. Garanti Bankasının sanığın hesabına dair dökümleri dosya arasındadır.

9. Gelir İdaresi Başkanlığı yazısına göre sanığa ait şirketin mevcut ve faal olduğu bildirilmiştir.

10. İlk derece mahkemesi, sanığın atılı suçu işlediği kabulü ile mahkumiyetine karar vermiştir.

11. Bölge adliye mahkemesi eylemin hukuki ihtilaf kapsamında kaldığı kabulü ile sanığın beraatine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın internete bekçikulubesi.com adresi üzerinden prefabrik ev yapımı ilanı verdiği, katılanın bu ilanı görüp iletişime geçtiği ve kulübe sipariş verip sanığın hesabına 3050,00 TL havale etmesine rağmen sanığın prefabrik evi yapmayarak dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda, sanığın kastının ve gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanığın nakliyeye ilişkin dosyaya sunduğu dosyada fotokopisi bulunan H-1 Öz Nakliyat Taşıma İrsaliyesi karşısında bu nakliye şirketinin var olup olmadığı, var ise yetkilisi ile ürünü teslim eden kişinin tespiti ve dinlenmesi,

taşıma irsaliyesinde "teslim alan" kısmındaki imzanın aidiyetinin, nakliye şirketinin kayıtlarında bu teslimatın bulunup bulunmadığının araştırılması ile sanık hakkında başkaca kişilere karşı aynı nev'iden şikayetler bulunup bulunmadığının araştırılıp sonucuna göre sanığın kastı ve hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması,

2. İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmadan dosya üzerinden yapılan incelemede, ilk derece mahkemesinin olaya ilişkin kabulünde delillerin yeniden takdiri suretiyle yeni bir hüküm kurularak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi (a) fıkrası gereği beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına girmediği ve bu hususlarla ilgili değerlendirmenin aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre duruşma açılmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yapılan inceleme ile beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22.Ceza Dairesinin 22.01.2020 tarihli 2019/569 Esas, 2020/123 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,