Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/39909 K.2022/12848

1- ... Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2012 tarih ve 2012/13595 Esas sayılı iddianamesi ile sanık tarafından işletilen oto lastik tamirine ilişkin işyerinin ruhsatsız faaliyet gösterdiğinden bahisle Yenimahalle Belediye Başkanlığınca mühürlenmesine karşın, 16.02.2012 tarihinde mührün bozulduğu iddiasıyla; yine ... Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2012 tarihli, 2012/19330 Esas ve bozma kararı sonrası 10.06.2019 tarihinde bu dosya ile birleştirilmesine karar verilen ...

20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/186 Esas sayılı dosyası kapsamında düzenlenen 11.07.2012 tarihli ve 2012/24060 Esas sayılı iddianameleri ile de; aynı adreste faaliyet gösteren LPG dolum istasyonunun ruhsatsız faaliyet gösterdiğinden bahisle ...

Büyükşehir Belediye Başkanlığınca mühürlenmesine karşın, 07.03.2012, 16.03.2012, 26.03.2012, 07.04.2012 ve 16.04.2012 tarihlerinde mühürlerin bozulduğu iddiasıyla kamu davalarının açıldığı ve Mahkemece sanığın eylemlerinin zincirleme şekilde gerçekleştiği gerekçesiyle, TCK’nin 203/1, 43/1. maddeleri uyarınca tek bir mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmış ise de.

Dairemizin 28.05.2014 tarihli, 2013/26156 Esas ve 2014/10420 Karar sayılı bozma ilamında, “sanık tarafından aynı adreste işletilen LPG dolum istasyonunun, ...

Büyükşehir Belediyesi tarafından 10.04.2003 tarih ve 378 sayılı encümen kararına; oto lastik tamir iş yerinin giriş kapısının ise Yenimahalle Belediye Başkanlığı tarafından 22.12.2011 tarih ve 3341 sayılı encümen kararına dayanılarak ruhsatsız çalışma nedeniyle mühürlenmesinden ibaret olayda, farklı belediyelerin mühürleme işlemlerine yönelik her bir mühür bozma eylemi bağımsız suç oluşturacağından, ayrı ayrı hüküm kurulması” gerektiğinin belirtilmesi karşısında; oto lastik tamirine ilişkin iş yeri yönünden gerçekleşen tek bir eyleme ilişkin TCK’nin 203. maddesi uyarınca.

LPG dolum istasyonu yönünden zincirleme şekilde gerçekleşen birden fazla eyleme ilişkin ise. TCK’nin 203/1, 43/1. maddeleri uyarınca, ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, TCK’nin 203/1, 43/1. maddeleri uyarınca tek bir mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de; Dairemizin 24.09.2018 tarihli, 2017/268 Esas ve 2018/7166 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilen Mahkemenin 04.11.2014 tarihli 2014/466 Esas ve 2014/470 Karar sayılı mahkumiyet hükümlerinin yalnız sanık tarafından temyiz edildiği ancak; bahse konu ilamda sanığın “2 kez” 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği gözetilmeyerek, TCK’nin 203/1, 43/1. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunduktan sonra, kazanılmış hakkı olduğundan bahisle sanığın cezasının 5 ay hapis cezasına indirilmesi suretiyle eksik ceza tayini,