Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/39985 K.2024/7239

Şikâyetçi kurum vekilinin temyizi yönünden; şikayetçi kurumun sanığa yüklenen suçlardan doğrudan zarar görmediği, kamu davasına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık müdafiinin temyizi yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2014/642 Esas, 2016/369 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 1. Özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına , 2. Bozulmuş veya değiştirilmiş gıda veya ilaçların ticareti suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Şikayetçi vekilinin temyiz isteği; mahkemece katılma talebinin reddi kararının yasaya aykırı olduğu, mağdur sıfatıyla katılma talebinin kabul edilmesinin gerektiği, mahkemece usul ve yasaya aykırı verilen hükmün bozulmasına ilişkindir. 2. Sanık müdafinin temyiz isteği; belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmadığı, mahkemece sanık hakkında mahkumiyet kararı yerine beraat kararı verilmesinin gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Şikayetçinin ... Tabldot Tur Tic Ltd Şti sahibi ve yetkilisi olduğu, sanıktan 2014 yılı Haziran ayı içerisinde 3 defa et satın aldığı,Sanığın Adli Emanete kayıtlı 05.06.2014 tarihli Tarım Köy İşleri Bakanlığı Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğü tarafından verilen Yurt İçi Hayvan Maddelerinin Sevkine Mahsus Veteriner Sağlık Raporundaki 5074 cilt 20266 numaralı sayfayı sahte olarak düzenlemek suretiyle katılanın sahibi ve yetkilisi olduğu firmaya sunduğu, katılanın Samsun Sahra Sıhhiye Eğitim Komutanlığına et satışı yaptığı ve sığır etinin Samsun Sıhhiye Sahra Komutanlığının kararına göre bozulmuş gıda olduğu iddia olunmuştur.

2. Afyonkarahisar İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 17.07.2014 tarihli yazısı ile; 5074 cilt 20266 sayfa numaralı yurt içi hayvan sevklerine mahsus veteriner sağlık raporunun sahte olduğu, İl Müdürlüğü personellerince düzenlenmediği tespit edilmiştir. 3.Afyonkarahisar İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 29.05.2015 tarihli yazısı ile; müşteki şirkete satılan sığır etinin bozuk olduğuna dair kararın Samsun Sıhhiye Sahra Komutanlığınca verilmiş olmakla birlikte İl Müdürlüğünce bahsi geçen ile ilgili herhangi bir analiz raporu bulunmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Şikâyetçi Vekilinin Temyizi Yönünden

Yüklenen suçlardan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçinin katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin temyiz talebinin reddine dair 07.06.2016 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun olmakla şikayetçi vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Müdafinin Özel Belgede Sahtecilik Suçuna İlişkin Temyizi Yönünden;

Sanığın Adli Emanete kayıtlı 05.06.2014 tarihli Tarım Köy İşleri Bakanlığı Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğü tarafından verilen Yurt İçi Hayvan Maddelerinin Sevkine Mahsus Veteriner Sağlık Raporundaki 5074 cilt 20266 numaralı sayfayı sahte olarak düzenlemek suretiyle katılanın sahibi ve yetkilisi olduğu firmaya sunmak şeklindeki eylemin 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşerek özel belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyete hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Şikâyetçi Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2014/642 Esas, 2016/369 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden şikayetçi vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Sanık Müdafinin Özel Belgede Sahtecilik Suçuna İlişkin Yaptığı Temyizi Yönünden; Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2014/642 Esas, 2016/369 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik bir gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,