Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/39999 K.2024/14739

Katılan vekilinin asıl karara karşı temyiz isteminin, sanıklar ... ve ...(...) hakkında verilen beraat kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara münhasır olduğu, Bölge Adliye Mahkemesince bu temyiz istemi yönünden 29.11.2019 tarihinde verilen temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine dair ek kararı temyiz ettiği, sanık ... hakkındaki asıl karara yönelik temyiz isteminin bulunmadığı belirlenmiştir.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar ...(...) ve ... haklarında verilen 29.11.2019 tarihli ek karar ile sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin ek kararı ve asıl kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2019 tarihli ve 2016/1224 Esas, 2019/383 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı TCK’nın 204/1 maddesi uyarınca cezalandırılmaları talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereği ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2019/4923 Esas, 2019/7083 Karar sayılı kararıyla;

a. Sanıklar ... ve ...(...) hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararlarına karşı katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK’nın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

b. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile resmi belgede sahtecilik suçundan; 5237 sayılı TCK’nın 204/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 29.11.2019 tarihli ve 2019/4923 Esas, 2019/7083 Karar sayılı ek kararı ile katılan vekilinin, sanıklar ... ve ...(...) hakkında öne sürdüğü temyiz istemi yönünden, 5271 sayılı CMK’nın 296/1 maddesi gereği temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Ek Karara Yönelik Temyiz Sebepleri

Sanıklar ... ve ...(...) hakkında verilen ek kararın kaldırılmasına ve sanıkların mahkûmiyetine karar verilmesi talebine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suç tarihinin 2004 yılı olduğu, bu itibarla suçun zamanaşımına uğradığı, eylemin, TL'den sıfır(0) atılma tarihinden önce gerçekleştiğine, senedin yasal unsurlarının eksik olması nedeniyle özel belge hükmünde kabul edilmesi gerektiğine, senedin Mahkemece incelenmediğine, aldatıcı nitelikte olup olmadığının saptanmadığına, suçun sanık tarafından işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ...(...) Hakkında Verilen Ek Karara Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı CMK’nın 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı CMK’nın 286/3 maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1 maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılan vekilinin ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53/3 maddesinin birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça konu bono aslı dosyasına celp olunarak Heyet tarafından yapılan inceleme ve gözlemde, bononun Türk Ticaret Kanunu'nda belirtilen yasal unsurları taşıdığı, bu itibarla resmi belge hükmünde olduğu ve bononun bir bütün olarak aldatıcı niteliği haiz olduğu gözlenmekle, yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanıklar ... ve ...(...) Hakkında Verilen Ek Karara Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) başlığı altında açıklanan nedenle ek kararda hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK’nın 296/2 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden