Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/40091 K.2025/1998

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin kesin nitelikte olduğu cihetle bu hükümlere yönelik temyiz isteminin reddi gerektiği, adı geçen sanık hakkında katılanlar ..., ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümler ile sanık ... hakkında katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz nedenlerine yer verildiği,

temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezaların süresine göre koşulları bulunmadığından, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca oy birliğiyle reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin Kapsamına Göre;

A. İlk Derece

Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2016 tarihli ve 2015/232 Esas, 2016/214 Karar sayılı kararı ile;

1.Sanık ... hakkında;

a.Katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157/1, 52 ve 53. maddeleri uyarınca, 9 kere, 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

b.Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 52 ve 53. maddeleri uyarınca, 3 yıl hapis ve 1.200,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

2.Sanık ... hakkında; katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 62, 52, 53 ve 51. maddeleri uyarınca, 6 kere, 1 yıl 8 ay hapis ve 200,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, hapis cezalarının ertelenmesine,

Karar verilmiştir.

B. İstinaf

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 26.12.2018 tarihli ve 2018/214 Esas, 2018/1434 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin, katılan ...'ın ve sanık ...'ın istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde, sanık ... hakkında katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e yönelik eylemleri nedeniyle, sanık ... hakkında katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümlerinin 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi gereğince kaldırılmasına,

1.Sanık ... hakkında;

a.Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 52 ve 53. maddeleri uyarınca, 2 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

b.Katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 158/2, 52 ve 53. maddeleri uyarınca, 3 yıl hapis ve 5.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

c.Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 158/2, 52 ve 53. maddeleri uyarınca, 3 yıl hapis ve 4.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

ç.Katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 52 ve 53. maddeleri uyarınca, 2 yıl hapis ve 5.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

d.Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 52 ve 53. maddeleri uyarınca, 2 yıl hapis ve 3.500,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

e.Katılan ...'ya yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 52 ve 53. maddeleri uyarınca, 2 yıl hapis ve 3.400,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

f.Katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 52 ve 53. maddeleri uyarınca, 2 yıl hapis ve 3.400,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

g.Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 52 ve 53. maddeleri uyarınca, 2 yıl hapis ve 1.700,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

h.Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 52 ve 53. maddeleri uyarınca, 2 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

i.Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 158/2, 52 ve 53. maddeleri uyarınca, 3 yıl hapis ve 5.400,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi gereğince neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

2.Sanık ... hakkında;

a.Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 52 ve 53. maddeleri uyarınca, 2 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

b.Katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 158/2, 52 ve 53. maddeleri uyarınca, 3 yıl hapis ve 5.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

c.Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 158/2, 52 ve 53. maddeleri uyarınca, 3 yıl hapis ve 4.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

ç.Katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 52 ve 53. maddeleri uyarınca, 2 yıl hapis ve 5.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

d.Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 52 ve 53. maddeleri uyarınca, 2 yıl hapis ve 3.500,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

e.Katılan ...'ya yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 52 ve 53. maddeleri uyarınca, 2 yıl hapis ve 3.400,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

3.Uzlaştırma işlemlerinin uygulandığı ancak uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'ın Temyiz İstemi

Atılı suçları işlemediğine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçların unsurları itibarıyla oluşmadığına, sanığın katılanlara yönelik kasten hileli hareketleri bulunmadığı ve menfaat temin etmediği gibi kendisinin de diğer sanık ... tarafından aldatılıp kullanıldığına, delillerin takdirinde hata edildiğine, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulduğuna, İlk Derece Mahkemesince uygulanan takdiri indirim nedenleri ve hapis cezalarının ertelenmesinin yetersiz gerekçelerle uygulanmadığına, sanığın atılı suçları işlediğine yönelik, her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığına ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Yönelik Eylemi Nedeniyle Kurulan Mahkûmiyet Hükmünün İncelenmesinde

İlk uzlaştırma teklifinin yapıldığı tarihten uzlaşmanın sonuçsuz kaldığı tarihe kadar 5271 sayılı Kanun'un 253/21. ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34. maddeleri uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 157. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği 12 yıl olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmış, uzlaştırma işlemi nedeniyle duran süre de eklendiği hâlde, en aleyhe kabulle 31.03.2012 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar anılan sürenin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Katılanlar ..., ... ve ...'a Yönelik Eylemleri Nedeniyle Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri ile Sanık ... Hakkında Katılanlar ..., ..., ..., ... ve ...'ya Yönelik Eylemleri Nedeniyle Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerinin İncelenmesinde

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerinin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık ...'ın ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a Yönelik Eylemleri Nedeniyle Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerinin İncelenmesinde

5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Katılanlar ..., ... ve ...'a Yönelik Eylemleri Nedeniyle Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri ile Sanık ... Hakkında Katılanlar ..., ..., ..., ... ve ...'ya Yönelik Eylemleri Nedeniyle Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerinin İncelenmesinde

Gerekçe bölümünün (B) kısmında açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, sanığın ...'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmü kesin nitelikte olduğundan temyiz isteminin reddi gerektiği yönündeki Başkan ... ile Üye ...'ın karşı oyları ve oy çokluğu ile diğer yönlerden oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

C. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Yönelik Eylemi Nedeniyle Kurulan Mahkûmiyet Hükmünün İncelenmesinde

Gerekçe bölümünün (A) kısmında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 302. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Yozgat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmünün sanığın temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına ilişkin sayın çoğunluğun kararına hükmün temyizinin mümkün bulunmayıp temyiz isteminin bu nedenle reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesi ile katılmak mümkün olmamıştır, zira;

Sanık ... hakkında Yozgat Ağır Ceza Mahkemesince ...'a yönelik eylemi nedeniyle TCK' nin 157/1, 52/2 maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 1000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş; hükmün istinafı üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi ilk derece mahkemesinde kurulan hükmün kaldırılarak sanık hakkında aynı katılana yönelik eylemi nedeniyle TCK' nin 158/2, 52/2 maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 5400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ancak tayin edilen cezanın CMK'nin 283/1 maddesi uyarınca aleyhe istinaf bulunmadığından neticeten 2 yıl hapis ve 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına kesin olarak karar verilmiştir.

CMK'nin 286 maddesi uyarınca Bölge Adliye mahkemesinin bozma dışında kalan hükümleri kural olarak temyiz kanun yoluna tabi olmakla birlikte anılan maddede yer verilen istisna hallerin varlığı halinde hükümlerin temyizi mümkün bulunmamaktadır. Buna göre CMK'nin 286/2-b maddesi ilk derece mahkemesinden verilen 5 yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemeyeceği hüküm altına alınmıştır. Burada hükmün niteliği değişmeden hapis cezasını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının kesin nitelikte olduğu hususunda kuşku yoktur.

Sayın çoğunlukla aramızdaki hukuki görüş farkı bölge adliye mahkemesinin tayin ettiği cezanın aleyhe istinaf bulunmayan hallerde CMK'nin 283. maddesi uyarınca ceza süre ve miktarı yönünden kazanılmış hakkının gözetilerek ilk derece mahkemesince hükmolunan cezadan fazla cezaya hükmedilememesi nedeniyle önceki hapis cezasına indirilmesi halinde temyiz kanun yolu uygulamasına tabi olup olmadığına ilişkindir.

Öncelikle CMK'nin 283 ve 307/4 maddelerinin maddi hukuka mı yoksa infaz hukukuna mı ilişkin bir kural olduğunun belirlenmesi gereklidir. Gerek CMK'nin 283/1 ve gerekse 307/4 maddesi "yeniden verilen hüküm önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olmaz" hükmünü içermektedir. Buna göre gerek istinaf ve gerekse temyiz kanun yolundan birinde aleyhe istinaf yada temyiz bulunmaması halinde kurulacak hüküm önceki tayin edilen cezadan daha ağır olamayacaktır. Bu durum infaza ilişkin bir düzenleme değildir. Hükümde uygulanan herhangi bir cezadan indirim maddesi şeklinde bizzat hüküm kurulurken gözetilmesi gereken maddi hukuka ilişkin bir düzenleme içermektedir.

Nitekim somut olayda sanık hakkında ilk derece mahkemesinde 2 yıl 6 ay hapis ve 1000TL adli para cezasının aleyhe istinaf olmaması nedeniyle bölge adliye mahkemesince hükmün niteliği değişmeksizin suç niteliğinin değişmesi ile 3 yıl hapis ve 5400 TL adli para cezası aleyhe istinaf olmadığından hükümle birlikte 2 yıl hapis ve 1000TL adli para cezasına indirilmiş olup temyiz kanun yolu kapalı olan CMK'nin 286/2-b maddesi kapsamında bulunduğundan sanığın isteminin reddine karar verilmesi gerektiği görüşü ile sayın çoğunluğun hükmün temyiz kanun yoluna tabi olduğu değerlendirmesine katılamıyoruz.