Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/40102 K.2024/6066

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 5.Asliye Ceza Mahkemesi 17.06.2013 tarihli kararıyla dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında ayrı ayrı 2 yıl hapis ve 2.000,00TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15.Ceza Dairesinin 10.05.2017 tarihli kararıyla " Eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının( L ) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu " gerekçesi ile bozma kararı verilmiştir.

3. Mersin 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 15.04.2019 tarihli ve 2018/632 Esas, 2019/205 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında dolandırıcılık 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157 nci maddesi, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar bir nedene dayanmayan dilekçeler ile hükümleri temyiz etmişlerdir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek katılanı telefon ile arayıp polis memuru olduklarını ve katılanın kullandığı numaranın terör örgütünün eline geçtiğini söyleyerek, sanık ...'ın hesabına 4.150,00TL yatırmasını sağlayıp haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanıkların beyanları, katılan beyanı, banka cevabi yazıları, dekont ve tüm dosya kapsamından sanıkların iştirak halinde katılanı dolandırdıkları mahkeme tarafından kabul edilmekle, mahkûmiyet kararları verilmiştir.

3. Atılı suçun 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemece dosyanın uzaştırma bürosuna gönderilmesinden sonra ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı tarihten uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmibirinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34 üncü maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A. Sanıklar ... ve ... hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık ... hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2014/851 Esas , 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarihli ve 2018/339 Esas, 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan,

asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararları uyarınca.

UYAP sisteminden yapılan sorgulamaya göre sanık ...'un hüküm tarihinde Mersin E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın duruşmalardan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hüküm tarihinde yargılandığı yer dışındaki cezaevinde başka suçtan hükümlü olması ve kısa kararın okunduğu oturumda hazır edilmeksizin ya da ses ve görüntü bilişim sistemi (SEGBİS) aracılığı ile savunmaları alınmaksızın hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Mersin 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 15.04.2019 tarihli ve 2018/632 Esas, 2019/205 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,