Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/40247 K.2022/7266

İlk derece mahkemesince dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında ise mahkumiyet kararı verildiği, katılanlar vekili ve sanık ...’ın istinaf talebi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp sanık ... hakkında istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık ... hakkında ise ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, eylemin 155/1. maddesi gereğince güveni kötüye kullanma suçu oluşturduğu belirlenerek bu suç yönünden düşme hükmü kurulduğu bu kararlara karşı katılanlar vekili tarafından sanıklara atılı eylemin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair temyiz talebinin incelenmesinde;

1-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararına yönelik katılanlar vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Bölge adliye mahkemesince verilen hükmün 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi uyarınca temyiz edilemez hükümlerden olduğu hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır.

Bununla birlikte ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2014 tarih ve 532-126 ile 12.03.2013 tarih ve 1515-202 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında da vurgulandığı gibi, kesin nitelikteki hükümler ancak kesinlik sınırını aşar nitelikte yaptırım içermek şartıyla suç vasfına yönelik ya da suç niteliği doğru belirlenmesine rağmen yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan cezaların verildiği hükümlere karşı yapılan aleyhe başvuru üzerine temyiz denetimine konu olabilecektir.

Bu itibarla katılanlar vekilinin sanık ...’in eyleminin iki yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına dair yaptırım içeren nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair temyizinin hükmü temyizi kabil hale getirdiği belirlenerek ve bu husustaki tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Katılanlar vekilinin sanığa atılı eylemin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair temyiz talebinin yerinde görülmediği anlaşıldığından, bu itibarla Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 03.12.2019 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararında hukuka aykırılık bulunmadığından, katılanlar vekilinin temyiz isteminin CMK’nin 296/2 ve 298. maddeleri gereğince REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında güveni kötüye kullanma suçundan verilen düşme hükmüne yönelik katılanlar vekili ve sanığın temyizlerinin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince sanığın eyleminin TCK’nın 157/1. maddesi gereğince dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair değerlendirme yapılmış olması ve bu suçun bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasını içermesi nedeniyle bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak TCK’nin 155/1. maddesi gereğince güveni kötüye kullanma suçundan verilen düşme hükmünün hükmün CMK’nin 286/2-d maddesi kapsamında kalmadığı ve hükmün niteliğinin de değiştirilmiş olması nedeniyle 286/2. maddesindeki diğer fıkralarında uygulanma olanağı bulunmadığından temyizi kabil olup tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ...'ın halaları ve dayısı olan katılanlardan, kamulaştırma parasının takibi ve alınması hususunda akrabalık bağlarını kullanarak avukata verilmek üzerine vekaletlerini istemiş, sanık ... adına kamulaştırma konulu vekaletname çıkartıp katılanların adına ayrı ayrı 34.400 TL tahsil etmesine rağmen kendilerine 14.750 TL para gönderip kalanı uhdesine geçirmek suretiyle atılı suçu işlediği iddia olunan olayda;

Dosya kapsamından sanığın baştan itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket ederek katılanlara kamulaştırma bedelinin alınması konusunda yardımcı olması için avukata vekalet çıkartılacağını belirtip sanık ...’e de kendi hesabı blokeli olduğunu söyleyerek onun adına vekaletname çıkartılmasını sağlayıp kurum tarafından ...’in hesabına yatırılan kamulaştırma bedelininin bir kısmını uhdesine geçirmek suretiyle TCK’nin 157/1. maddesi gereğince dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine hükmedilmesi gerekirken suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,