Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/41159 K.2021/12708

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, dosyada bilinen en son adresi olan duruşmada bildirdiği adresine tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşıldığından, öğrenme üzerine sanık müdafisinin 12.09.2020 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 06.02.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;