Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/41315 K.2022/2667

Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca; kendisine uzlaştırma işlemlerini gerçekleştirmek üzere dosya tevdi edilen uzlaştırmacının öncelikle uzlaştırma teklifi yapılacak ilgililere telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle uzlaşma teklifi yapmak üzere çağrı yapması,

şayet belirtilen şekilde çağrı yapılamaz ise bu defa uzlaştırmacının ilgili savcılık nezdinde kurulmuş uzlaştırma bürosundan uzlaşma teklifi yapılmasını talep etmesi gerektiği, böyle bir taleple karşılaşan büronun da muhatabına ulaşamaması durumunda öncelikle muhatabın bilinen son adresine tebliğ yapması, tebligat yapılamadan iade edilmesi durumunda muhatabın MERNİS adresinin tespit edilerek MERNİS şerhi ile Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi,

MERNİS adresinin bulunmaması halinde ise kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun'un 35. maddesine göre tebliği gerektiği nazara alındığında; bozma kararı sonrasında, yargılama konusu suçun 6763 sayılı Kanun ile uzlaştırma kapsamına alınmış olması sebebiyle uzlaşma işlemlerinin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, uzlaştırma raporu ve eklerinin incelenmesinden katılanlar ve sanığa uzlaştırma davetinin uzlaştırmacının kendisi tarafından iadeli taahhütlü mektup ile gönderildiği, katılanlara ve sanığa gönderilen mektubun teslim edildiği,

3 gün içinde tarafların uzlaşma görüşmeleri için dönüş yapılamadığından taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirtilmiş ve Mahkemece de anılan rapor esas alınarak sonuca gidilmiş ise de, ilgilisine uzlaştırma teklifinin yukarıda açıklandığı şekilde uzlaştırma bürosunca yapılması gerektiği halde, usulüne uygun uzlaşma teklifi yapılmadığı gözetilmeksizin, anılan uzlaştırma raporuna istinaden sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden,