KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/41438 E., 2022/1299 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Ocak 2022
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuk ve müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 05.12.2017 tarih, 2017/25299 Esas ve 2017/25942 Karar sayılı bozma ilamına konu olan ve münhasıran suça sürüklenen çocuk müdafisi tarafından temyiz edilen 21.05.2015 tarihli kararda suça sürüklenen çocuk hakkında dolandırıcılık suçundan hükmolunun 8 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-b maddesine göre mağdurun zararının aynen iade veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi seçenek yaptırımına çevrildiği yine adli para cezasına esas gün sayısının 66 gün olarak belirlendiği ve bu nedenle söz konusu seçenek yaptırıma çevirme kararı ile adli para cezasına esas gün sayısının 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk için kazanılmış hak oluşturduğunun gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk ve müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının sonuna "Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 157/1, 31/3,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/41438, K. 2022/1299, 26 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama