Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/41498 K.2025/393

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, Silivri Devlet Hastanesi'nin vezne ve acil vezne birimlerinde veri giriş elemanı olarak görevlendirildiği, acil veznesinde çalışmış olduğu dönemde resmi güvencesi olmayan ücretli hastaların bir kısmından tahakkuk eden ücreti aldığı halde makbuz vermemesi, bazı ücretli hastalara ise hiç ücret tahakkuk ettirmemesi veya taahhütname düzenlememesi, bu suretle vezne memuruna teslim etmesi gereken parayı uhdesinde tutarak, teslim etmemesi şeklinde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Olay tarihinde hastane başhekimi olarak çalışan tanık ...'ın "sanığın görevi veznedarlık değildi, sadece veznedar ... hastanenin tek veznedarı olduğu için ve bütün işlemlere baktığı için veznedar ...'ya yardımcı olması için Acil Veznesinde veri hazırlama işlemlerinde veznedar ...'ya yardımcı olmak için çalıştırılıyordu, bunun haricinde veznedar görevi ve yetkisi yoktu, veznedar ...'nın gözetiminde sanık para tahsil edip makbuz veriyordu ve veznedar ...'nın gözetim ve sorumluluğunda çalışıyordu, tüm hesapları, alınan paraları ve verilen makbuzları kontrol etmek, tahsil etmek ve kesmek veznedar ...'nın göreviydi,

sanık sadece kendisine yardım ediyordu, daha sonra veznedar ... sanığın makbuz kesmeden ücretleri tahsis ettiği yönünde bir tutanakla yanıma geldi, sanırım bir kısım hastalarla telefonla temasa geçmiş ve bunların hastaneye gelip muayene olarak vezneye ücret ödedikleri halde sanığın kendilerine makbuz kesmediğini ...'ya söylemişler," şeklindeki beyanı karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

...'nın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile konu ile ilgili beyanlarının alınması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın kastı ve hukuki durumunun tayin ve takdiri ile suçun sübutu halinde sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması göz ardı edilerek eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,