Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/41609 K.2022/20696

1)213 sayılı Kanun'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaaya uygun olarak Çukurca Cumhuriyet Başsavcılığının 23.01.2015 tarih ve 2015/18 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kuma davasının yapılan yargılaması sonucunda kurulan hükümlerin gerekçesinde "sanıkların münhasıran sahte belge düzenlemek amacıyla mükellefiyet tesis ettirdiği" kabul edilmesine rağmen devamında ve hüküm fıkralarında sanıkların, "Vergi Kanunları Uyarınca Tutulan veya Düzenlenen ve Saklama ve İbraz Mecburiyeti Bulunan Defter, Kayıt ve Belgelerin Asıl veya Suretlerini Tamamen veya Kısmen Sahte Olarak Düzenleme veya Bu Belgeleri Kullanma" suçunu işledikleri belirtilmek suretiyle çelişkili karar verilmesi,

2)Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

...