Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/41653 K.2024/8364

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 17.07.2014 tarihli ve 2012/832 Esas 2014/448 Karar sayılı kararı ile sanık ve temyiz dışı sanık ... hakkında hakkında dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci maddesi delaletiyle 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis, 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına;sanık ... hakkında verilen hükmün aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine; sanık ...'nin aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanması ile cezasının infazından sonra denetim tedbirlerinin uygulanmasına, hükmedilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 07.12.2017 tarihli ve 2017/24060 Esas, 2017/26371 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yapılan yargılamada, Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 15.06.2021 tarihli ve 2018/15 Esas 2021/513 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis, 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanması ile cezasının infazından sonra denetim tedbirlerinin uygulanmasına, hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; katılanın temyiz dışı sanık İbrahim ile edim karşılığı uzlaşmasına rağmen, uzlaşmak için kendisinden 5.000,00 TL istemesinin fırsatçılık olduğu ile hükmün usul ve yasaya uygun olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde sanığın beraberinde temyiz dışı sanık ile katılanın pompa görevlisi olarak çalıştığı akaryakıt istasyonuna 20 ...

52 plakalı araçla gelerek aldığı 50,00 TL'lik yakıt karşılığında katılana 200 İsviçre Frangı olduğunu söylediği yabancı parayı verdiği, katılanın 200 İsviçre Frangı'nı o günkü TL kur değeri üzerinden 305,00 TL olarak hesaplayarak 50,00 TL yakıt giderini düştükten sonra geri kalan 255,00 TL'yi sanığa verdiği, gün sonu hesabını verirken iş yeri tarafından paranın döviz bürosuna gönderilmesi neticesi sanık tarafından verilen paranın İsviçre Frangı olmayıp; olay tarihi itibariyle 55,00 TL güncel kur değeri olan Norveç kronu olduğunun tespit edilmesi karşısında;

sanık ve temyiz dışı sanığın iştirak iradesi altında hareket ederek katılanın iradesini fesada uğratmak suretiyle kendilerine 255,00 TL menfaat sağlaması şeklindeki eylemleri ile dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunmuş, oluşun iddiaya uygun olduğu kabul ve değerlendirilmesiyle bozma sonrası yargılama neticesi sanık hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

2.Sanık aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunun, suç tarihi itibarıyla 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 15.06.2021 tarihli ve 2018/15 Esas 2021/513 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden Başkan Vekili ...'ün 30.08.2024 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232 nci maddesinin beşinci fıkrasına istinaden düşülen işbu şerhin altı imzalanmıştır.