Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/41820 K.2025/3091

Bozma üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1. 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı Kanun'un 43/1-2 maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2.Sanık hakkında Çay Asliye Ceza MAhkemesinin 17.11.2015 tarihli 2015/399 E. 2015/930 K. Sayılı ilamı ile 4 yıl 6 ay hapis 160.000, 00 TL adli para cezasına hükmedildiği, kararın sadece sanık tarafından temyiz edildiği, bu hususun sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma ilamından sonra sanığın 5 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 200.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek , 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,