Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/41882 K.2022/1380

Sanığın, yokluğunda verilen 09.06.2009 tarihli hükme ilişkin gerekçeli kararın tebliğ edildiği 21.07.2009 tarihinde İzmir Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olduğu anlaşıldığından, yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu ve sanığın öğrenme üzerine 28.10.2019 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nin 7 ve 5252 sayılı TCK’nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen 765 sayılı TCK’nin 350/1 (5237 sayılı TCK’nin 204/1) maddelerinde düzenlenen "hüviyet cüzdanı, pasaport gibi belgelerde sahtecilik" suçunun Kanundaki cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 03.12.2004 olan suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden,