Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/41970 K.2022/13808

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin 1. fıkrasındaki “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır” hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen 2. fıkrasındaki “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” hükmüne aykırı olarak,

sanığın yokluğunda verilen hükmün sanığın sorgusunda bildirdiği adrese tebliğe çıkartılmasından sonra iade edilmesi üzerine MERNİS adresine tebligat yapılması gerekirken, daha önce adli mercilerce usulüne uygun bir tebligat yapılmayan adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işlemleri geçersiz ise de sanığın 10.11.2020 havale tarihli dilekçesi ile gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesini talep etmesi üzerine 19.11.2020 tarihinde gerekçeli karar ve dosya suretinin sanığa tebliğ edildiği sanığın hükmü 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir