KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/42447 E., 2022/4972 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mart 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
A) Sanığın, sahte olarak düzenlediği 19.06.2009 tarihli nüfus cüzdanı talep belgesini Silivri Nüfus Müdürlüğüne ibraz ederek nüfus cüzdanı aldığı ve bu şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği kamu davasında; sanığın ve kardeşi olan mağdur ...'ın ifadelerinde, sanığın epilepsi hastası olduğunu beyan etmeleri karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi uyarınca, sanığın suç tarihi itibarıyla işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini etkileyen bir akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi;
mağdur ...'ın beyanında, suça konu sahte nüfus cüzdanı ile bankadan kredi çekildiğini ve icra takibi yapıldığını ifade etmesi karşısında, kredi çekilip çekilmediği ve söz konusu nüfus cüzdanının bu işlemde kullanılıp kullanılmadığı araştırılarak suç tarihinin buna göre belirlenmesi; sanığın benzer eylemleri nedeniyle hakkında başkaca soruşturma ve kovuşturma dosyası bulunup bulunmadığı araştırılarak, şayet mevcutsa mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi,
aksi halde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya içine alınması ve bundan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
B) Kabule göre de;
1) Sanığın eylemlerini aynı suç işleme kararı kapsamında farklı zamanlarda gerçekleştirmesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle eksik ceza tayini,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/42447, K. 2022/4972, 23 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama