Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/42530 K.2022/11611

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.06.2011 tarihli 2011/6-94 Esas ve 2011/133 Karar sayılı ilamında belirtildiği gibi sanığın eylemine ilişkin 19.11.2013 tarihli mahkûmiyet hükmünün “ onanmasına” dair (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 2015/12645 Esas ve 2017/22176 Karar sayılı ilamının karar tarihi olan 01.11.2017 tarihinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.10.2019 tarih ve 2019/92430 sayılı itirazı üzerine, 15. Ceza Dairesince sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verildiği 22.01.2020 tarihe kadar dava zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede;

24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin üçüncü fıkrasına “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresi eklenmiş olup, anılan yasa maddesinde yapılan değişiklikle uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağının düzenlendiği, ancak somut olayda sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulan 5809 sayılı Kanun'a aykırılık suçunun mağdurunun kamu olduğu,

sanığa isnat edilen dolandırıcılık suçunun ise katılan ...'a karşı işlendiği, dolayısıyla sanığa isnat edilen suçların mağdurlarının farklı olduğu anlaşılmakla; hükümden önce 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,