Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/42788 K.2022/7261

10.06.1942 tarih ve 26-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.05.2017 tarihli, 2014/469 Esas ve 2017/260 Karar sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, merci tayini kararları kesin olup, görev konusunun tekrar değerlendirme konusu yapılamayacağı, somut olaya ilişkin yapılan yargılama sırasında da, Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesi ile Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında çıkan görev uyuşmazlığı sonucunda, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 20.12.2012 tarihli, 2012/14938 Esas ve 2012/13365 Karar sayılı ilamıyla görevli mahkemeyi kesin olarak belirlediği anlaşılmakla, bu kapsamda yapılan incelemede;

Katılan ...’in ... İlçesi ...

Mahallesi 191.1 Pafta 2293 Ada 2 parselde kayıtlı taşınmazın satışı konusunda taşınmazın maliki tarafından yetkilendirildiği, emlakçılık yapan sanığın katılana söz konusu daireye 160.000 TL karşılığında alıcı bulduğunu söylemesi üzerine katılan ile sanığın tapu dairesine gittikleri ancak sanığın 160.000 TL’nin arabada olduğunu söyleyerek katılanı oyalayıp evin satışını tanık ... adına vekaleten aldığı , sanığın bu suretle üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; sanık savunması,

katılan beyanı, sanık ile katılan arasındaki mesaj içerikleri ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin TCK'nin 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurumu olan Tapu Müdürlüğünün araç olarak kullanması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanığın mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde hataya düşülerek beraatine hükmedilmesi,