Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/42857 K.2022/5674

5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 311. maddesine göre, eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme merci Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan; Mahkemenin 13.01.2021 tarih 2002/18 Esas ve 2005/643 Karar sayılı “temyiz talebinin reddine” ilişkin ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, dosyada bilinen en son adresi olan sorguda beyan ettiği adresine çıkartılan ve iade edilen tebligattan sonra MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi, bunun mümkün olmaması halinde ilanen tebligat yapılması yerine daha önce adli mercilerce bu adrese usulüne uygun tebligat yapılmamış olmasına rağmen 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmış ise de.

Tebligat Kanunu'nun "Usulüne aykırı tebliğin hükmü" başlıklı 32. maddesinde, "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır.

Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunur." şeklindeki düzenleme karşısında; dosya içerisinde mevcut infaza ilişkin belgelere göre sanık hakkında Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 29.09.2005 tarih 2002/18 Esas ve 2005/643 karar sayılı hükmün infazına 25.05.2007 tarihinde başlanarak, 13.12.2007 tarihinde şartla tahliyesine karar verildiği,