Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/42862 K.2022/1898

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, sorgusunda bildirdiği adrese tebliğ edilememesi ve sanığın kayıtlı bir MERNİS adresi de bulunmaması üzerine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, daha önce bu adreste usulüne uygun biçimde yapılmış bir tebligat bulunmaması nedeniyle tebliğ işleminin usulsüz olduğu, her ne kadar bu dosyaya ilişkin ilam, infaz için 16.10.2012 tarihinde cezaevine gönderilmiş ve cezanın infazına başlanmış ise de; sanığın başka ilamlar nedeniyle de infaz kurumunda bulunması ve bu dosyaya ilişkin mahkûmiyet hükmünün infaz tarihi itibariyle sanığa bildirildiğine ilişkin evrak düzenlenmemiş olması karşsında, sanığın temyiz isteminn süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen “güveni kötüye kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 11.10.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;