Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/43069 K.2022/2910

İlk derece mahkemesinin sanık hakkında “Mühür Bozma” suçundan TCK’nin 203/1,62/1,53. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararının ilgili Bölge Adliye Mahkemesince; sanık tarafından 13.02.2014 tarihinde aynı yerde işlenen mühür bozma suçu nedeniyle dosya içerinde bulunan Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/53 Esas ve 2015/294 Karar sayılı,

26.03.2015 kesinleşme tarihli 3.000 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilen dava dosyasına konu iddianamenin 16.01.2015 tarihinde tanzim edildiği yargılamaya konu 09.07.2014 tarihli suçun iddianame ile hukuki kesinti olmadan önce işlenmiş olduğu gözönüne alındığında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına karar verilerek TCK’nin 203/1,43/1,62/1. maddeleri gereğince 6 ay 7 gün hapis cezasına hükmedildiği ve mahsup kararının infaza ilişkin olması karşısında, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında hükmedilen cezanın artırılmış olduğu, kararın bu haliyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi kapsamında bulunmadığı,

temyize tabi olduğunun tespiti ile bu husustaki tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilemeyerek yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesince CMK'nin 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 303/1-a maddesi gereğince duruşma açılmaksızın, sanığın mühür bozma suçundan 5 ay hapis cezasının hükümden çıkartılarak zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle mahkumiyet hükmü kurularak istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş ise de; zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına karar verilebilmesi için CMK'nin 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak, sanığa ek savunma hakkı verilmesi ile delillerin değerlendirilmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek,