Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/43168 K.2024/6412

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2014 tarihli ve 2013/921 Esas, 2014/138 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2014 tarihli ve 2013/921 Esas, 2014/138 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 10.09.2019 tarihli ve 2017/11805 Esas, 2019/8000 Karar sayılı kararıyla özetle, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ve hükümden sonra uzlaşma kapsamına alınan güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarını taşıdığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2014 tarihli ve 2013/921 Esas, 2014/138 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 ay hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçu işlemediğine, hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında yer aldığı ve atılı suçun soruşturma ve kovuşturmasının şikâyet şartına bağlı olduğu, dava dosyası kapsamına göre mağdurun, bozma öncesi yargılama sırasında 07.02.2014 tarihli duruşmada şikâyetinden vazgeçtiğini beyan ettiği nazara alınarak 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereği sanıktan şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2019/908 Esas, 2021/1120 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,