Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/43353 K.2023/5088

23.03.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen karar, katılan vekili tarafından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 291 ... maddesinin birinci fıkrasında öngörülen on beş günlük yasal süreden sonra 22.05.2020 tarihinde temyiz edilmişse de, Covid-19 salgını sebebiyle 7226 sayılı Kanun'un geçici birinci maddesi, 29.04.2020 tarih ve 2480 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile tüm adli sürelerin 13.03.2020 tarihinden 15.06.2020 tarihine kadar durdurulması karşısında, temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2016/322 Esas, 2019/506 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hükmedilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 18.02.2020 tarihli ve 2020/372 Esas, 2020/845 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek duruşmasız yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrasınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, vergi suçu raporu ile sanığın yüklenen suçu işlediğinin sabit olduğuna, eksik incelemeye dayalı olarak verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 086 000 7844 vergi kimlik numaralı mükellefi ... Bilgisayar Dan. Rek. Hiz. Tur. İn. Tem. San. Tic. Ltd. Şti. (eski unvanı ... Gıda Mobilya San. Tic. Ltd. Şti.)'nin 02.05.2012 tarihinden itibaren yetkilisi olan sanık ... hakkında, iddia, sanık savunmaları, tanık beyanları, bilirkişi raporları, mütalaa formu, vergi suçu ve vergi tekniği raporları ile tüm dosya kapsamından, 2013 takvim yılında gerçek bir ticari faaliyeti olmadığı halde ... isimli mükellefe (1) adet belge karşılığı 79.000,00 TL bedelli olarak sahte satış faturası düzenlediği sabit görülerek atılı suçtan cezalandırılması yoluna gidilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

2013 takvim yılında düzenlendiği iddia edilen 1 faturanın aslı yada onaylı suretinin dosyada olmadığı, mükellefin Bs beyanında bulunmadığı gibi kullananın karşıt inceleme raporlarında da fatura bilgilerine yer verilmediği, numarası ve taklit olup olmadığı bilinmeyen faturanın gerçekten düzenlenip düzenlenmediğinin tespit edilemediği gözetilmeksizin, sanığın 2013 yılı ile ilgili mahkumiyetine karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 18.02.2020 tarihli ve 2020/372 Esas, 2020/845 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,