Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/43443 K.2026/783

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2019 tarihli ve 2018/904 Esas, 2019/1049 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve 6114 sayılı Kanuna Aykırılık suçlarından kamu davalarının ayrı ayrı reddine karar verilmiştir. 2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 24.02.2020 tarihli ve 2020/338 Esas, 2020/298 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafinin temyiz istemi, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, yargılama gideri ve katılan lehine vekalet ücretinin kimden alınacağının netleştirilmesi gerektiğine gerektiğine ilişkindir.

B.Değerlendirme Ve Gerekçe

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği, mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi halinde ise sanık lehine bu ücrete hükmolunacağına dair herhangi bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Davanın reddine konu edilen Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/470 E, 2019/423 K. sayılı kararı ile yargılama giderleri ve katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinden sorumlu tutulan sanık hakkında kendi kusurundan kaynaklanmayan temyiz incelemesine konu davada yargılama giderleri ve katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinden sorumlu tutulması hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/338 Esas,

2020/298 karar sayılı kararının hüküm fıkrasının (D) bendinden "...sanıklardan alınıp katılan kuruma verilmesine" ve (E) bendinden "...sanıklardan eşit olarak tahsili ile hazineye irat kaydına" ibarelerinin çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "...sanıklar ... ve ...'den eşit olarak alınıp katılan kuruma verilmesine" ve "...sanıklar ... ve ...'den eşit olarak tahsili ile hazineye irat kaydına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,