Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/43572 K.2024/3517

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2013 tarihli ve 2012/735 Esas, 2013/697 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddenin ikinci fıkrası ve 51 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hapis cezasının ertelenmesi ile 1 yıl denetim süresi belirlenmesine hükmedilmiştir.

2. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2013 tarihli ve 2012/735 Esas, 2013/697 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 30.05.2017 tarihli ve 2017/5999 Esas, 2017/12207 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma işlemlerinin uygulanması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, ... 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2018 tarihli ve 2017/309 Esas, 2018/231 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 51 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 4'er gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesi ile 1 yıl denetim süresi belirlenmesine hükmedilmiştir.

4. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2018 tarihli ve 2017/309 Esas, 2018/231 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 18.06.2020 tarihli ve 2018/8662 Esas, 2020/6093 Karar sayılı kararıyla.

"Hükümde nihai olarak belirlenen adli para gün cezasının TCK'nın 52/2 nci maddesi gereğince 20-100 TL arasında belirlenen miktar ile çarpılmaması ve sanığın 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, kararı temyiz etmeyen diğer sanık ... yönünden ise bahse konu karar 05.06.2018 tarihinde kesinleşmiştir.

5. Bozma üzerine, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2021 tarihli ve 2020/344 Esas, 2021/359 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddenin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddenin ikinci fıkrası, 51 inci maddenin üçüncü, altıncı, yedinci ve sekizinci fıkraları, 1412 sayılı Kanun'un 326 son maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesi ile 1 yıl denetim süresi belirlenmesine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'nın sağır ve dilsiz olan yeğenini evlendirmek için ...'e geldiği, sanık ... ile irtibata geçtiği, sanığın, katılana Selimiye Mahallesinde bulunan (bozma öncesi dosyada sanık olarak yer alan) ...'nın bulunduğu eve götürdüğü, kendisini... olarak tanıtan kişi ile evlenebileceğini söyleyerek Hatice'nin ağabeyi olarak tanıtılan ...in süt parası adı altında 4.000,00 TL para aldığı, Hatice'ye ise 13.000,00 TL değerinde ve 2.900,00 TL değerinde elbise alındığı,

düğün yapılacağı düşüncesi ile Afyon'a döndükleri, sanık ...'ün katılanı arayarak kız tarafının Afyon'a geleceğini söyleyerek 1.500,00 TL parayı havale ettirmek suretiyle aldığı, 03.06.2012 tarihinde düğün için ...'e geldiği, (bozma öncesi dosyada sanık olarak yer alan) ...'ın evine gittiğinde ...'ın eşinin, Hatice isimli bir bayan olmadığını söylemesi üzerine dolandırıldığını anladığı, bu şekilde sanık ... tarafından katılanın dolandırıldığı iddiasıyla dolandırıcılık suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmasında üzerine atılı suçu kabul etmemiştir.

3. Katılan, aşamalardaki beyanında; engelli olan yeğenini evlendirmek için sanık ile iletişime geçtiğini, sanığın aracılık yaptığını, çeşitli adlar altında kendisinden para aldığını, masraf ettirdiği, (bozma öncesi sanık olan) ... ile sanık ...'ün birlikte hareket ettiklerini, daha sonra düğün yapmak için gittiğinde belirtilen adreste kimseyi bulamadığını, zararın giderilmediğini, sanıktan şikayetçi olduğunu ve davaya katılma talebi olduğunu beyan etmiştir.

4. 30.05.2017 tarihli bozma kararı sonrası dosya uzlaştırma bürosuna gönderilmiş ve katılanın kabul etmemesi nedeniyle uzlaşmanın gerçekleşmediğine ilişkin 18.07.2017 tarihli uzlaştırmacı raporu dosya arasına alınmıştır.

5. Mahkemece tüm dosya kapsamından sanık ...'ın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi yirmi birinci fıkrası gereği uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihten uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kaldığı tarihe kadar dava zamanaşımının durduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2021 tarihli ve 2020/344 Esas, 2021/359 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,