Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/4681 K.2024/2756

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2015/794 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararı ile çocuğun soybağını değiştirme suçundan; 1. Sanık ... hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; 2. Sanık ... (...) hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'nun temyiz istemi; verilen cezanın haksız ve ağır olduğuna; 2. Sanık ... (...)'nun temyiz istemi, atılı suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesine, 3. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların suç tarihinde resmi nikahlı olarak evli oldukları, sanık ...'nın, önceki tarihte gayriresmi birlikteliğinden olan mağdur ...nin sanık ...'in çocuğu olarak nüfus kaydının yapıldığı, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içinde çocuğun soybağını değiştirme suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, sanıklar atılı suçlamayı kabul etmemişlerdir.

2. Nüfus müdürlüğünden gelen 18.05.2015 tarihli yazıda mağdur küçüğün, sanıkların beyanı ile nüfusa kaydının yapıldığı belirtilerek doğum tutanağı fotokopisi gönderilmiştir.

3. Mahkemece yapılan yargılamada toplanan delillere göre, sanıkların atılı suçu işledikleri kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... (...)'nun Temyizi Yönünden

1. Sanıkların savunmaları, mağdur beyanı, tutanaklar, nüfus kayıt örneği ve tüm dosya içeriğine göre, suçun sübutuna yönelik mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamış, sanığın temyiz nedenleri reddedilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... ve Cumhuriyet Savcısının Temyizleri Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve Cumhuriyet savcısının diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

1. Ancak; 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinde yer alan "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde tekerrür hükümleri uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında; sanığın, inceleme konusu dosyanın suç tarihinden sonra 01.06.2015 tarihinde kesinleşen Kahramanmaraş 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2014/654 Esas, 2015/392 Karar sayılı mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... (...)'nun Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2015/794 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... ve Cumhuriyet Savcısının Temyizleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle, Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2015/794 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulandığı (A-5) numaralı paragrafın tamamen çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,