Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/5017 K.2022/8872

1) 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2012 tarihli iddianamesi ile “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açılan sanık hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenleme” ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2) İddianame konusu fiille ilişkin dava şartı olan mütalaanın dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, öncelikle usulüne uygun verilmiş vergi mütalaası bulunup bulunmadığının araştırılması, mütalaanın bulunması halinde dosya içine konulması; bulunmadığının tespiti hâlinde ise, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı,

3) Kabule göre de; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,