Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/5102 K.2024/5502

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan kurum vekilinin temyiz isteği; vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, alt sınırdan ceza tayin edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, iftira atıldığına, eksik araştırma yapıldığına, kararın hukuka aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde sanık ...'in katılan ... adına düzenleyip imzaladığı ihbar niteliğindeki dilekçeyi Kuyucak Belediye Başkanlığı Yazı İşleri Müdürlüğüne ibraz ettiği, yapılan kriminal incelemede dilekçede katılan ...'ın adına atılı bulunan imzanının adı geçenin eli ürünü olmadığının belirlendiği,

bu şekilde sanığın özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, her ne kadar sanık atılı suçu işlemediği ifade ederek suçlamayı kabul etmemiş ise de, tanık ...'nın beyanı, Kuyucak Belediyesine ait kamera görüntüleri üzerinde yapılan bilirkişi raporu ile dilekçede atılı bulunan imzanın aidiyeti hususunda yaptırılan uzmanlık raporunun içeriği ve tüm dosya kapsamından edinilen kanaat ile sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, hüküm fıkrasında "özel belgede sahtecilik" suçundan ceza tayin edilirken, uygulama maddesinin " 5237 Sayılı TCK.nun 179/3,2" olarak gösterilmesi ve kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/352 Esas, 2016/308 Karar sayılı kararına yönelik katılan kurum vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (1) nolu fıkrasında yer alan "5237 Sayılı TCK.nun 179/3,2" ibaresi ile hüküm fıkrasında yer alan "Özel belgede sahtecilik suçunun mağdurun kamu olacağı değerlendirilerek bu hususta bir mağduriyetinin bulunduğu düşünülmeyen katılan kurum lehine vekâlet ücretine HÜKMEDİLMESİNE YER OLMADIĞINA" ilişkin bölümün hükümden tamamen çıkartılarak yerlerine sırasıyla "5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası" ile “Katılan kurum kendisini vekille temsil ettirdiğinden,

karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1.800,00 TL maktu vekâlet ücretinin sanıktan tahsili ile katılana kuruma verilmesine,” ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,