Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/5122 K.2021/3832

Sahte fatura kullanma suçunda her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından tek hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1. maddesinde düzenlenen "sahte fatura kullanma" suçunun cezasının üst sınırı itibarıyla tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen zamanaşımı sürelerinin 2009 takvim yılı yönünden temyiz inceleme tarihi itibarıyla henüz dolmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki zamanaşımı nedeniyle düşme isteyen görüşe iştirak edilmemiş, ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafinin temyiz talepleri yerinde görülmediğinden, hükmün ONANMASINA, 19.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.