Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/6308 K.2024/3938

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/512 Esas, 2016/390 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 üncü maddeleri uyarınca, 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, suç vasfında hataya düşüldüğüne, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, ihalenin iptal olduğuna, imzaların müvekkile ait olmadığının tespit edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın Kocaköy Kaymakamlığının açmış olduğu ihale dosyasına suça konu edilen sahte borç yoktur yazısı, referans mektubu, geçici teminat ve iş deneyim belgesini sunması biçimindeki eylem nedeniyle hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanığın, şirketin yetkili olduğunu, ancak akrabası olan vefat etmiş Kenan Şeran ile ortak olmaya karar verdiklerinden dosyayı ve belgeleri makama Kenan'ın sunduğunu, sahte belgelerden haberinin olmadığını, Kenan'ın hazırlamış olabileceğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, banka ve vergi dairesi yazılarına göre belgelerin imza sahipleri gözüken kişilerin kurumlarda çalışmadığı, yine Pervari Belediyesi iş deneyim belgesinde yer alan imza sahibi gözüken ...'ın imzanın kendisine ait olmadığını beyan ettiği, alınan bilirkişi raporunda belgelerde ilgili kişiler adına atılan imzaların sanığa ait olmadığının, ancak tüm bu imzalar ile sanığın "Aslını elden aldım. ..." yazısının altındaki imzasının aynı kişiden çıkmış olmasının kuvvetle muhtemel olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

3. Mahkeme tarafından sanığın savunması, yazı cevapları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın suça konu belgeleri Kocaköy Kaymakamlığının açmış olduğu ihale dosyasına sunmak suretiyle kullanarak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda.

27.09.2012 tarihli kaymakamlık yazısına göre başka yer kaymakamlık ihalesinde sahte belgeler kullandığı bildirilen şirket hakkında kendi ihale dosyalarının incelenmesi sonucunda mutad olmayan bir araştırma sonucu ortaya çıkan sahtecilik eylemi nedeniyle başlayan soruşturma kapsamında; dosya kapsamında bulunan belgelerden vergi dairesinden alınmış gibi gözüken borç yoktur yazısına ilişkin belge aslının, diğer belgelerin fotokopilerinin bulunduğunun anlaşılması karşısında; öncelikle suça konu belge asıllarının temin edilmesi,

bu belgelerin ilgili kurumlardan muadillerinin getirtilerek söz konusu belgelerin aldatıcılık niteliğine haiz olup olmadığı konusunda mahkeme tarafından belgeler üzerinde karşılaştırmalı olarak gözlem yapılıp özelliklerinin duruşma zaptına geçirilmesi, belgelerin aldatıcılık niteliğinin olup olmadığının gerekçeli kararda tartışılması ve sonucuna göre aldatıcılık niteliği bulunan belge sayısı da dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi, gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması

2. Suç tarihinin tespit edilebilmesi için suça konu belgelerin ibraz edildiği tarihin ilgili kurumdan sorulması gerektiğinin gözetilmemesi, Nedenleriyle, hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/512 Esas, 2016/390 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,