Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/6580 K.2022/11402

1)“Sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği gözetildiğinde; Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 02.05.2014 tarihli, 2014/11401 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya uygun olarak sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açıldığı ve hükmün gerekçesinde de sanığın eyleminin sahte fatura kullanma olduğu kabul edilmesine karşın, hüküm fıkrasında düzenleme ibaresine yer verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması, yasaya aykırı,

2)Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,