Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/6693 K.2021/6453

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıkların diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir; ancak;

1-) Hüküm fıkrasında suça ilişkin kanun maddesinin 213 sayılı VUK 359/b yerine, TCK 359/b-2 şeklinde yanlış yazılması,

2-) Suça konu faturaların sadece Nisan 2010 KDV beyannamesi döneminde kullanılması nedeniyle, sanıklar hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilmeden TCK'nin 43. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini, yasaya aykırı,

3-)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 'TCK 359/b-2' olarak yanlış yazılan bölüm çıkartılarak yerine '213 sayılı VUK 359/b' ibaresinin yazılması ile hüküm fıkralarından 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak,