Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/6723 K.2024/3901

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2011 tarihli ve 2010/293 Esas, 2011/406 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 05.01.2012 tarihinde kesinleşmiştir. 2. Sanığın denetim süresi içerisinde 21.01.2015 tarihinde işlemiş olduğu hakaret suçundan verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının kesinleşmesi üzerine hükmün açıklanması için ihbarda bulunulmuştur.

3. İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2015/430 Esas, 2016/150 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, hükmün açıklanarak 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesi, 62 ve 50 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, süre tutum dilekçesi ile hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın işletmesinde cuma ve cumartesi girişlerinde giriş ücreti karşılığında ücretsiz bir adet içki bileti verdiklerini, bilet numaralarının serilerinin birbirinden farklı olduğunu, 27.06.2010 tarihinde giriş ücreti karşılığında temin edilen içki biletlerini barmene ibraz eden sanıkların, aynı seri numaralı biletler ibraz ettiklerinin fark edilmesi üzerine sahte bilet ile kendilerini dolandıran şahıslardan şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturmada; sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia olunmuştur.

2. Sanık savunmasında; gece 03:00 sıralarında mekana geldiklerinde temyiz dışı sanığı tanıyan bir şahsın içeri girerken fazla bilet aldığını, kendilerinin kullanabileceğini söyleyerek bilet verdiğini, içeri girip bu biletlerle alkol aldıklarını, daha sonra biletlerin sahte olduklarını söyleyip polis çağırdıklarını, suç işleme kastı olmadığını beyan etmiştir.

3. Katılan, 02.07.2019 tarihli dilekçesi ile zararı olmadığını ve şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmiştir.

4. Adli emanetin 2010/4788 sırasında kayıtlı suç konusu biletlerin müsaderesine karar verilmiştir.

5. Mahkemece sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabulü ile mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının kesinleştiği 05.01.2012 tarihi ile denetim süresi içerisinde işlenen hakaret suçunun suç tarihi olan 21.01.2015 tarihi arasında zamanaşımının durduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin 11 inci fıkrasının. “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir.” şeklinde düzenlendiği, buna göre sözü edilen fıkranın ikinci cümlesi uyarınca, cezanın kısmen infazı, ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilebilmesinin ancak yükümlülüklerini yerine getiremeyen sanıklar yönünden mümkün bulunduğu,

hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca hakkındaki hükmün açıklanması sırasında ilk hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerektiği ve hükmolunan cezanın seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceği gözetilmeden hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

2. 5237 sayılı Kanun'un 212 inci maddesinin “sahte resmi ve özel belgenin bir başka suçun işlenilmesi sırasında kullanılması halinde hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunacağı” şeklindeki düzenlemesi karşısında fikri içtima kuralı uygulanarak sadece dolandırıcılık suçundan hüküm kurulup, sahtecilik suçundan hüküm kurulmamış olması,

3. Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri zorunluluğu, bozmayı gerektirmiştir

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankaraİstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2015/430 Esas, 2016/150 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,