Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/7227 K.2024/5347

Şikayetçilerin temyiz istemi yönünden; sahtecilik suçunda suçtan zarar görenin, suçun maddi unsurunun hedef aldığı kişi olup suça konu belgelerin şikayetçilere karşı kullanılmaması nedeniyle yüklenen suçlardan doğrudan zarar görmeyen şikayetçilerin katılan sıfatlarının bulunmadığı, usulsüz olarak verilen katılma kararlarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükümleri temyiz etme yetkisi vermeyeceği belirlenmiştir.

Sanık ...'ün temyiz istemi yönünden; Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2016 tarihli ve 2015/267 Esas, 2016/364 Karar sayılı kararı ile, Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 inci maddesinin birinci fıkrası, 43, 211, 62, 50 ve 52 inci maddeleri uyarınca 3740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ün temyiz istemi gerekçesizdir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikayetçi ...'ya ait arsa için kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapan sanıkların şikayetçi ... ve vekili olan şikayetçi ... bilgi ve rızası dışında şikayetçi ...'nın imzasını taklit edip Çiğli Belediyesine sahte belgeleri sunarak zincirleme şekilde özel belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla dava açılmış, sanıklar suçlamaları kabul etmemiş, sanık ... belgelerdeki imzaların kendisine ait olduğunu ancak ...'nin kendisine verdiği sözlü yetkiye istinaden tadilat ruhsatını çıkarttıklarını savunmuş, alınan bilirkişi raporunda suça konu fotokopi şeklindeki dört adet belgedeki imzaların şikayetçilerin eli ürünü olmadıkları,

bir ve ikinci sıradaki belgelerdeki imzaların sanık ... eli ürünü olabileceği kanaatinin bildirilmiş, mahkemesince dosya kapsamı nazara alındığında sanık ...'ün savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu ancak suça konu dilekçelerin içeriğinin taraflar arasındaki inşaat sözleşmesi içeriğine uygun olarak düzenlenmiş olmaları nedeniyle sanığın zarar verme iradesinin bulunmadığı kabul edilerek 5237 sayıl TCK'nin 211 inci maddesi uygulanarak temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Şikayetçilerin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sahtecilik suçunda suçtan zarar gören, suçun maddi unsurunun hedef aldığı kişi olup suça konu belgelerin şikayetçilere karşı kullanılmaması nedeniyle yüklenen suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçilerin katılan sıfatlarının bulunmadığı, usulsüz olarak verilen katılma kararının 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükümleri temyize hak ve yetkisi vermeyeceği, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikayetçiler ... ve ...'nin temyiz isteklerinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarihli ve 232/250 sayılı kararında açıklandığı üzere sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve keyfiyetin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği,

aslı ele geçirilemeyen ve onaysız fotokopi niteliğinde olup suret belge özelliği taşımayan belgenin hukuki sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olmadığı ve aldatıcılık yönünden inceleme yapılması imkânı bulunmadığından suçun unsurları itibarıyla oluşmayacağı nazara alındığında somut olayda suça konu belgelerden 28.08.2012 tarihli tadilat ruhsatı talep dilekçesi dışındaki belge asıllarına ulaşılamadığı, suça konu tek belge aslı olduğu anlaşılmakla zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı gözetilmeden, temel cezada 5237 sayılı TCK'nin 43 üncü maddesi uyarınca artırım yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Şikayetçilerin Temyiz Sebepleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2016 tarihli ve 2015/267 Esas, 2016/364 Karar sayılı kararına yönelik şikayetçilerin temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,