Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/7439 K.2022/8980

1) 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı,

Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2016 tarih ve 2016/173 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya uygun olarak sanık hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiası ile dava açıldığı ve sahte fatura kullanma suçundan açılan bir dava bulunmadığı anlaşılmakla, “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi düzenleme ve kullanma suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan hükümler kurulması,

2) Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,