Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/7740 K.2022/9186

Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 03.05.2016 tarihinde tebliğ olunan hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 13.07.2016 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 18.05.2022 tarihinde Başkan Vekili ...'ın karşı oyu ile oy çokluğu karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin 18.05.2022 tarihli 2021/7740 Es, 2022/9186 Kr, sayılı ilamındaki sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE dair çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle katılmıyorum. Sayın çoğunlukla ortaya çıkan uyuşmazlık sanığın yokluğunda verilen hükmün 03/05/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediğine ilişkindir.

Somut olayda. Bakırköy 38. Asliye Ceza Mahkemesince 22/03/2016 tarihinde verilen 2015/107 Es., 2016/181 Kr., sayılı hüküm sanığın yakalama üzerine tespit edilen 09/12/2015 tarihli sorgusunda bildirmiş olduğu (Hürriyet mah. Hürriyet cad. Söğüt sok.

No:1 Bahçelievler / ...) adresine tebliğe çıkartılmış, bu adreste "adreste tanınmadığı komşusu 1-B Bay sözlü beyanından anlaşıldı, evrak tebliğ imkansızlığı sebebiyle çıkış merciine iade, komşusu imzadan imtina etmiştir, ilgili mahalle muhtarlığı tasdik vermekten imtina etmiştir." şeklinde meşruhat verilerek 13/04/2016 tarihinde merciine iade edilmiştir. Daha sonra mernis kaydında belirtilen ... mah. ... cad.

No:66R İç Kapı No:11 ... / ... adresine tebliğe çıkartılmış, gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, tebliğ imkansızlığı nedeniyle 03/05/2016 tarihinde TK.21/2. maddesi uyarınca mahalle muhtarlığına teslim edilerek, 2 nolu haber kağıdının muhatabın kapısına asıldığı belirtilmiştir.

Yukarıda belirtildiği üzere sorguda belirtilen adrese çıkartılan 13/04/2016 tarihli tebliğ işleminde 7201 sayılı Tebligat Kanunun 21/1. maddesinde belirtilen usule uyulmamıştır.

Tebligat Kanunun 21/1. maddesinde; "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır. " şeklinde düzenleme mevcuttur.

Yukarıda belirtildiği üzere 13/04/2016 tebliğ işlemi sırasında yapılan işlemler Tebligat Kanunun 21/1. maddesine açıkça aykırıdır. İncelenen dosya içeriğine göre sanığın yokluğunda verilen gerekçeli karar, 13/04/2016 tarihinde ... adreste tanınmadığı 1-B Bay sözlü beyanından anlaşıldı. Evrak tebliğ imkansızlığı sebebiyle çıkış merciine iade, komşusu imzadan imtina etmiştir.

İlgili mahalle muhtarlığı tasdik vermekten imtina etmiştir.... şeklinde meşruhatla merciine iade edilmiştir. Tebligat Kanunun 21/1. maddesine göre beyanına başvurulacak komşunun gerçek kişi olması gerekir.

Somut olayda ise; "komşusu 1-B Bay sözlü beyanı" denilmek suretiyle tebliğ memurunca yasaya aykırı işlem yapılmış, komşusunun kimliği araştırılmamış, kimliğini vermekten çekinip çekinmediği hususu tebligat parçasına işlenmemiş, ihbarnamenin kapıya yapıştırılıp yapıştırılmadığı dahi belirtilmemiştir.

Bu şartlarda Tebligat Kanunun 21/1-2. fıkralarında belirtilen usule tam uyulmadığından temyiz isteğinin süresinde olduğunun kabulü ile işin esasına girilerek dairece incelenmesi gerekir. Bu sebeple sayın çoğunluğun RET görüşüne katılmıyorum. 18/05/2022