Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/7840 K.2021/11845

26.10.2015 havale tarihli dilekçe ile şikayetçi kurum adına davaya katılma talebini ifade eden ve mahkemeye dilekçe sunan şikayetçi vekilinin yerel mahkeme hükmünü temyiz ettiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2012 tarih 2012/2-638 Esas sayılı kararında da belirtildiği üzere, yasa yolunda da davayı takip iradesini eylemli olarak ortaya koyduğu ve bu davranışın yerel mahkemece karara bağlanmayan katılma talebinin temyiz mercisince incelenip karara bağlanmasına yönelik bir istemi de içerdiği anlaşıldığından, sanığa yüklenen suçtan katılma hakkı bulunup CMK’nin 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı olan şikayetçinin aynı Kanun'un 237/2. maddesi gereğince davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

A)Sanık ... hakkında verilen ret hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanık hakkında aynı fiiller nedeniyle mükerrer açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 11.09.2015 tarih ve 2015/33926 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açılmış ise de; atılı suça ilişkin olarak sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığından durma kararı verilip ilgili vergi dairesinden ''2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından mütalaa verilip verilmeyeceği sorulup, verilmediği takdirde bu yıllara ilişkin sahte fatura düzenlemeden açılan davaların düşürülmesine karar verilmesi gerekeceği ve her takvim yılı bakımından “sahte fatura düzenleme” eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, birinin diğerine dönüşmeyeceği, ayrıca ayrıntıları Yargıtay

Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 tarih ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında birden fazla sahte belge bulunması durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi suça ve takvim yılına ilişkin hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, yazılı şekilde tek hüküm kurulması,