Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/8588 K.2024/5114

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2015/125 Esas, 2016/217 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, hakkında verilen mahkumiyet kararını temyiz ettiğine dair temyiz dilekçesi vermiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ile sanık ve ortağı arasında, katılanın evinin tadilatı konusunda sözleşme yapıldığı, katılanın parça parça 38.800,00 TL ödeme yaptığı, sanık tarafından da kendisine davaya konu çekin teminat olarak verildiği, ancak işlerin tamamlanmaması nedeniyle katılan tarafından uğradığı zararlardan dolayı söz konusu çekin tahsil amacıyla bankaya sunulduğu ve sahte olduğunun anlaşıldığı olayla ilgili olarak açılan kamu davasında; sanık, söz konusu çekin katılana kendisi tarafından verildiğini kabul etmiş, çeki ağabeyi olan ...'in alacağı karşılığında ...

Oto Servis yetkilisinden aldığını, daha sonra ağabeyine verdiği, ancak teminat olarak kullanabilmek amacıyla onun cirosuyla tekrar ondan alıp katılana verdiğini söylemiş, ağabeyi olan ve tanık olarak beyanına başvurulan ... sanığın beyanlarını doğrulamamış, çekle hiçbir ilgisinin olmadığını söylemiş, dosya arasında bulunan bilirkişi raporunda, çekin ön ve arka yüzündeki imzaların tanık ...'in eli ürünü olmadığı belirtilmiş, sanık mahkeme aşamasında bu kez çeki ... isimli kişinin gönderdiği şahısların kendisine verdiğini söylemiş, ancak bu kişileri tanımadığını, ... isimli kişinin de açık adresini bilmediğini beyan etmiş,

Mahkemece tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2015/125 Esas, 2016/217 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,