Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/867 K.2022/2864

Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 23.12.2014 tarihli ve 2014/5910 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasında; sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu,

her biri hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan tek hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.