Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/8855 K.2024/4418

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/416 Esas, 2016/646 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyizinde özetle; behcet hastalığı olduğunu, Muhamed Ali adlı şahsın kendisini Avrupa’ya göndereceğini söyleyerek para karşılığı kimlik getirdiğini, Avrupa’ya götürmediğini, kötü niyeti olsa görevlilere sahte nüfus cüzdanını vermeyeceğini, mağduriyetinin giderilmesini istediğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın eve gelen kolluk görevlilerine sahte nüfus cüzdanını gösterdiği iddia ve kabul edilmiştir. 2. Sanık özetle; suçu ikrar etmiştir. 3. Uzmanlık raporunda özetle; hakiki nüfus cüzdanındaki fotoğrafın tahrifen değiştirildiği, aldatıcılık niteliği bulunduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2. Ancak;

a. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesi gerekliliği,

b. Suça konu sahte nüfus cüzdanının dosyada delil olarak saklanması yerine 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi nedenleri ile karar hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/416 Esas, 2016/646 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA,

bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan müsadereye ilişkin 2 nci bendinden "sahte nüfus cüzdanının TCK'nın 54/4. düzenlemesi uyarınca müsaderesine” ifadesinin çıkartılarak "sahte nüfus cüzdanının dosyada delil olarak saklanmasına" ifadesinin eklenmesi ve hüküm fıkrasının hak yoksunluklarına ilişkin paragrafına "5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,

oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,