Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/8999 K.2024/4706

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.05.2016 tarihli ve 2016/65 Esas 2016/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin 6 ncı maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ile cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; samimi ikrarı ve pişmanlığı sebebiyle hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde başka suçlardan aranması olan sanığın ikameti hakkında yapılan ihbar üzerine kolluk görevlilerince sanığın yaşamakta olduğu barakaya gidilerek sanıktan kimlik ibrazı istenildiğinde sanığın üzerinde kendi fotoğrafı bulunan temyiz dışı kardeşi ...'ın kimlik bilgileri ile düzenlendiği anlaşılan suça konu sahte nüfus cüzdanını ibraz ettiği iddia olunmuştur.

2.Sanık aşamalarda üzerine atılı suçu ikrar etmiştir.

3.Soruşturma aşamasında sanığın üzerinde ele geçirilmiş olan nüfus cüzdanı üzerinde yapılan kriminal incelemede; tamamen sahte ve aldatıcılık niteliğinin olduğu belirtilmiştir.

4.Mahkeme tarafından sanık savunmaları, suça konu nüfus cüzdanı üzerinde yapılan gözlem ve kriminal inceleme ile tüm dosya kapsamının birlikte değerlenmesinde sanık hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için ilk kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin 5237 sayılı Kanun''un 58 inci maddesi kapsamında uygulanması gerektiği; somut olayda ilk mükerrirliğin 765 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi kapsamında cezanın arttırılması suretiyle uygulandığı gözetilmeden sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.05.2016 tarihli ve 2016/65 Esas, 2016/26 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulandığı paragrafta "(5275 sayılı yasanın 108/3 maddesi gereğince 2.kez mükerrir duruma düştüğünden infaz aşamasında bu hususun dikkate alınmasına)" ibaresinin tamamen çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,