Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/9039 K.2022/1323

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sorgusunda bildirdiği adrese yapılan tebligatın iade edilmesi üzerine, aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebliğ edildiği anlaşılmış ise de; Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine esas olacak şekilde önceden yapılmış geçerli tebligat bulunmaması nedeniyle yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğu ve sanığın öğrenme üzerine 18.09.2017 tarihinde verdiği dilekçesinin süresinde olduğu ve bu dilekçeden sonra Mahkemelerce verilen ek kararların yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 5237 sayılı TCK'nin 204/1 (765 sayılı TCK'nin 342/1) maddesinde düzenlenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması,