Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/9068 K.2022/15188

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, bilinen en son adres yerine farklı bir adrese tebliğe çıkartıldığı ve iade döndüğü, akabinde 06.06.2011 tarihinde MERNİS adresine yapılan tebligatta belirtilen adreste oturduğu ve geçici olarak adreste bulunmadığı bilgisinin kimden alındığı belli olmadığından yapılan tebliğ işleminin usulsüz ve sanığın öğrenme üzerine yaptığı 14.06.2012 tarihli temyizinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanığa yüklenen “Resmi belgede sahtecilik” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 31.03.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;