Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/910 K.2021/5046

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 28.02.2012 tarihinden, deneme süresi içinde ikinci suçun işlendiği 26.06.2012 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nin 7 ve 5252 sayılı TCK‘nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen 765 sayılı TCK‘nin 345.

(5237 sayılı TCK‘nin 207/1.) maddesinde düzenlenen "özel belgede sahtecilik" suçu ile 765 sayılı TCK’nin 509. ( 5237 sayılı TCK’nin 256.) maddesinde düzenlenen “bedelsiz kalmış senedi kullanma” suçunun Kanun‘daki cezasının miktarı ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 06.04.2005 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,

sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nin 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK‘nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 09.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.