Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/9130 K.2023/493

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, bilinen en son adresindeki belirttiği kapı numarası "No:133/B" olduğu halde "No:113/B" şeklinde yazılarak hatalı olarak tebliğe çıkartıldığı, tebligatın iade gelmesi üzerine diğer iki tebligatın Mahkeme kalem müdürlüğü tarafından sanıktan adresinin telefon aracılığı ile öğrenilmesi ile tebliğe çıkartıldığı, bu tebligatların da iade gelmesi üzerine bu kez sanığın MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğ yapılmak suretiyle hükmün kesinleştirildiği görülmüş ise de, bilinen son adrese çıkartılan tebligatın kapı numarasının hatalı olarak yazılarak tebliğe çıkartılması nedeniyle, sanığa yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu ve sanığın öğrenme üzerine hükmü süresinde temyiz ettiği belirlenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2015 tarihli ve 2013/148 Esas, 2015/243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, Türkiye İş Bankasına ait 14.000,00 TL bedelli çalıntı çek yaprağını bir şekilde ele geçirip kendi adına doldurup veya doldurtup tahsil amacıyla Akbank A.Ş Yozgat Şubesine ibraz ettiği iddiası ile kamu davası açılmıştır. 2. Sanık, suçlamayı kabul etmemiştir. 3. Mahkemece, sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu göz önüne alınarak, suça konu çek aslı duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan sonra aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi ve denetime olanak sağlayacak şekilde belge aslının dosya içinde bulundurulması sağlanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet hükmü verilmesi,

2. UYAP sistemi üzerinden yapılan araştırmada, sanık hakkında Türkiye Garanti Bankası Sanayi Mah. Şubesine ait, 30.09.2012 keşide tarihli, 17.500,00 TL bedelli hamiline yazılı olan çalıntı çeki, tahsil amacıyla Akbank A.Ş Yozgat Şubesine ibraz ettiği iddiası ile Yozgat Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2012 tarihli ve 2012/4467 soruşturma nolu iddianamesi ile dava açıldığı,

yapılan yargılama sonucunda Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2015 tarihli ve 2012/744 Esas, 2015/440 Karar sayılı kararı ile sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 tarihli ve 2013/11-397 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “belgede sahtecilik” suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu,

suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği gözetilerek, anılan dava dosyasının getirtilip incelenerek bu dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya içine alınması, iddianame ve suç tarihlerine göre hukuki kesinti olup olmadığının belirlenmesi,

bu şekilde eksiklik tamamlandıktan sonra eylemlerin zincirleme şekilde işlenmiş resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılarak gerekli değerlendirmelerin yapılması, kesinleşmiş hükmün zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2016 tarihli ve 2014/847 Esas, 2016/128 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiği gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması,

3. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2015 tarihli ve 2013/148 Esas, 2015/243 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,