Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/9391 K.2022/725

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22/01/2014 tarih ve 2014/4459 Esas sayılı iddianamesiyle, dava şartı olan mütalaaya uygun şekilde sanıklar hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve aynı takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılında işlenen suçların biri diğerinden ayrı suçlar oldukları gibi, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının da biri diğerine dönüşmeyen birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu gözetilmeden, aynı takvim yılındaki sahte fatura düzenleme ve kullanma suçları yönünden tek hüküm verilmesi yasaya aykırı ise de;

dava zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olduğu gözetilmiş ve 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olan 28.12.2008, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden suç tarihinin 24.03.2009, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden en son Aralık ayı KDV beyanı verilmiş olduğundan en aleyhe kabulle suç tarihinin 25.01.2009, 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden en son Mart ayı KDV beyanı verildiğinden en aleyhe kabulle suç tarihinin 25.04.2009 olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıkların ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;