Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/9407 K.2022/8870

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sorgusunda bildirdiği adresine öncelikli olarak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmesi, tebligatın bila tebliğ iade dönmesi hâlinde MERNİS adresine tebliğ işleminin yapılması gerekirken, MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanun'un 21/2. maddesi gereğince yapılan 21.07.2016 tarihli tebliğ işleminin usule uygun olmadığı, velev ki tebliğ işlemi usule uygun kabul edilse dahi 5271 sayılı CMK'nin 331. maddesinin 4. fıkrasındaki “Adli tatile rastlayan süreler işlemez” hükmü uyarınca sanık adına hükmü temyiz eden müdafinin temyizinin süresinde olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki red isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,