Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/983 K.2023/501

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2011 tarihli ve 2011/258 Esas, 2011/301 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2011 tarihli ve 2011/258 Esas, 2011/301 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 05.11.2018 tarihli ve 2016/2945 Esas, 2018/7600 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında düzenlenen iddianamede sadece sahte kimlikle sözleşme imzalayarak araç kiralamak ve sahte resmi belgeyi kullanmak iddialarıyla kamu davasının açıldığı, sanığın söz konusu aracı Bozüyük ilçesinde noterde yaptığı satış sözlemesi ile başkasına satması eylemi açısından, yetki alanının başka yer olması nedeniyle soruşturma evrakının tefrik edildiğinin anlaşıldığı,

sanığın araç kiralarken kullanmış olduğu sahte kimlik ve sürücü belgesinin asıllarının ise ele geçirilememiş olması nedeniyle aldatma kabiliyetlerinin bulunup bulunmadığı hususunda inceleme yapılamaması nedeniyle atılı resmi belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmadığından beraatine karar verilmesi, sahte kimlikle araç kiralama sözleşmesi düzenlemesi şeklindeki eyleminden dolayı ise TCK'nın 207 nci maddesinin birinci fıkrası maddesi gereğince özel belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2019 tarihli ve 2018/598 Esas, 2019/71 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 207 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, kararı temyiz etmek istediğine dair dilekçe vermiş, başka bir gerekçe belirtmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, Şaban Topçu adına düzenlenen sahte nüfus cüzdanı ve sürücü belgesi ile katılandan araç kiraladığı iddiası ile kamu davası açılmıştır. 2. Sanık savunmalarında suçlamaları kabul etmiş, sahte kimlikle araç kiraladığını beyan etmiştir. 3. Sahte nüfus cüzdanı ve sürücü belgesi aslı ele geçirilememiştir, ancak araç kiralama sözleşmesi adli emanete alınmıştır. 4. Mahkemece, tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin kabul edilmesi ile hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2019 tarihli ve 2018/598 Esas, 2019/71 Karar sayılı kararında sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,